Ψηφιδωτή εικόνα της Παναγίας Βασίλισσας των Αγγέλων στην Ιερά Μονή Κεχροβουνίου Τήνου

Σήμερα, παραμονή της 23ης Ιουλίου, η Τήνος —και μαζί της ολόκληρη η Ορθοδοξία— ετοιμάζεται να τιμήσει μία από τις πιο αγαπημένες μορφές του νησιού: την Οσία Πελαγία, τη μοναχή του Κεχροβουνίου που, μέσα από τα οράματά της, οδήγησε στην εύρεση της θαυματουργής εικόνας της Μεγαλόχαρης.

Από τη Λουκία στην αδελφή Πελαγία

Γεννήθηκε το 1752 στον Κάμπο της Τήνου και ονομαζόταν Λουκία. Σε ηλικία μόλις 15 ετών αφιερώθηκε στον μοναχικό βίο, στην Ιερά Μονή Κεχροβουνίου, όπου έζησε ταπεινά —με προσευχή και εργόχειρο— για δεκαετίες.

Τα τρία οράματα

Ανάμεσα στο καλοκαίρι του 1822 και τον χειμώνα του 1823, η αδελφή Πελαγία είδε τρεις φορές, σε όραμα, την Παναγία να της ζητά να αποκαλυφθεί μια θαμμένη, ξεχασμένη εκκλησία και η εικόνα της. Στην αρχή δίστασε· φοβήθηκε μήπως την περιγελάσουν. Τελικά, με πίστη και υπακοή, το ανέφερε στην ηγουμένη της Μονής.

Η εύρεση που άλλαξε την Τήνο

Οι ανασκαφές που ακολούθησαν έφεραν στο φως, στις 30 Ιανουαρίου 1823, τη θαυματουργή εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου — την Παναγία τη Μεγαλόχαρη. Από εκείνη τη στιγμή, η Τήνος μεταμορφώθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους τόπους προσκυνήματος της Ορθοδοξίας, με χιλιάδες πιστούς να φτάνουν στο νησί κάθε χρόνο.

Μια αγία του νησιού μας

Η Οσία Πελαγία κοιμήθηκε το 1834, αφήνοντας πίσω της φήμη αγιότητας και θαυμάτων. Το 1970 η Εκκλησία την κατέταξε επίσημα στο αγιολόγιο, και το ιερό της λείψανο φυλάσσεται σήμερα σε παρεκκλήσι της Μονής Κεχροβουνίου, όπου κάθε χρόνο συρρέουν προσκυνητές.

Η αυλή της Ιεράς Μονής Κεχροβουνίου, όπου έζησε και αναπαύεται η Οσία Πελαγία. Φωτο: Tinos Live TV

Η γιορτή της

Αύριο, 23 Ιουλίου, το Κεχροβούνι και όλη η Τήνος γιορτάζουν τη μνήμη της. Κι είναι, ίσως, η πιο «τηνιακή» από τις γιορτές: γιατί χωρίς την ταπεινή υπακοή μιας μοναχής, δεν θα υπήρχε η Μεγαλόχαρη όπως τη γνωρίζουμε — ούτε το προσκύνημα που κρατά ζωντανό το νησί.

Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν. 🙏

✦ Ρητό της ημέρας«Όποιος έχει ένα «γιατί» να ζει, αντέχει σχεδόν κάθε «πώς».»— Φρίντριχ Νίτσε