Δύο χρόνια, πέντε καμπαναριά: ο π. Μάριος Φώσκολος συμπλήρωσε διετία ιερατικής διακονίας στην Τήνο

Στην Τήνο, οι αποστάσεις είναι μικρές στον χάρτη και μεγάλες στην πράξη. Ανάμεσα στην Αγάπη και το Κάτω Κλείσμα, στην Αετοφωλιά, την Καλλονή και τον Καρκάδο, μεσολαβούν στροφές, ανηφόρες, χειμώνες με ομίχλη και καλοκαίρια με τη σκόνη να στέκεται στον αέρα. Πέντε χωριά, πέντε ναοί, πέντε καμπάνες. Και ένας εφημέριος.

Στις 28 Ιουλίου συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την ιερατική χειροτονία του π. Μάριου Φώσκολου. Ο ίδιος το σημείωσε μ’ ένα δημόσιο ευχαριστώ.

«Η ευγνωμοσύνη μου είναι μεγάλη»

Το μήνυμα που ανάρτησε δημόσια για την επέτειο είναι τέσσερις αράδες — και είναι όλες για τους άλλους:

Ευχαριστώ θερμά όλους όσοι με θυμήθηκαν στην επέτειο της χειροτονίας μου και με συνόδευσαν με την προσευχή και τις ευχές τους. Η ευγνωμοσύνη μου είναι μεγάλη.π. Μάριος Φώσκολος, 28 Ιουλίου 2026

Πέντε ενορίες, ένα ράσο

Σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο ενοριών της Καθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου–Τήνου–Μυκόνου–Άνδρου, ο π. Μάριος Φώσκολος είναι σήμερα εφημέριος σε πέντε ενορίες της Τήνου:

• Αγάπη — Ιερός Ναός Αγίου Αγαπητού
• Αετοφωλιά — Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου
• Καλλονή — Ιερός Ναός Αγίου Ζαχαρία
• Καρκάδος — Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
• Κάτω Κλείσμα — Ιερός Ναός Μεταστάσεως της Θεοτόκου

Είναι χωριά της «πάνω μεριάς», στη σκιά του Εξωμβούργου — εκεί όπου η καθολική Τήνος έχει τις βαθύτερες ρίζες της. Ενορίες με λίγους μόνιμους κατοίκους τον χειμώνα και με πλήθος τον Δεκαπενταύγουστο. Ενορίες που, αν δεν πάει κάποιος, μένουν κλειδωμένες.

Πριν από το ράσο, μια εφημερίδα

Υπάρχει κι ένα κομμάτι που λίγοι θυμούνται. Χρόνια πριν από τη χειροτονία, στα δεκαέξι με δεκαοχτώ του, ο Μάριος Φώσκολος έβγαζε τη δική του εφημερίδα. Μια χαριτωμένη, ερασιτεχνική προσπάθεια — από αυτές που στήνονται με περισσότερο κέφι παρά μέσα: μάζευε τα νέα του τόπου του και τα μοίραζε σε όποιον ήθελε να τα διαβάσει. Δημοσιογραφούσε, με τον τρόπο του, πολύ πριν σκεφτεί το ράσο.

Το νήμα τραβάει ίσια ως σήμερα. Η εφημερίδα και η ενορία πατάνε στο ίδιο πράγμα: κάποιος να μπαίνει στον κόπο να κρατάει την κοινότητα ενήμερη και μαζεμένη. Άλλαξε το μέσο, όχι η δουλειά.

Το γράφουμε και με λίγη συμπάθεια παραπάνω — γιατί κι εμείς εδώ την ίδια δουλειά κάνουμε.

Η αριθμητική πίσω από την επέτειο

Ο ίδιος κατάλογος δίνει και το ευρύτερο πλαίσιο. Στην Τήνο λειτουργούν 23 καθολικές ενορίες και δύο παρεκκλήσια. Τις υπηρετούν έξι ιερείς — και οι περισσότεροι έχουν καθήκοντα και εκτός νησιού: στην Άνδρο, στη Μύκονο, ακόμη και στη Σάμο. Δύο από τους έξι ανήκουν στο Ινστιτούτο του Σαρκωθέντος Λόγου (I.V.I.), διεθνές εκκλησιαστικό τάγμα.

Με αυτά τα δεδομένα, μια χειροτονία στην Τήνο δεν είναι απλώς μια ωραία τελετή. Είναι, πολύ πρακτικά, ένα ζευγάρι χέρια παραπάνω για ναούς που αλλιώς θα άνοιγαν πιο αραιά.

Τι κρατάει ανοιχτή μια εκκλησία

Ένα χωριό δεν αδειάζει την ημέρα που φεύγει ο τελευταίος κάτοικος. Αδειάζει πολύ νωρίτερα — την ημέρα που παύει να έχει λόγο να μαζευτεί. Η καμπάνα, η Κυριακή, η πανήγυρη, η κηδεία και η βάφτιση είναι από τα τελευταία πράγματα που κρατούν έναν οικισμό να λέγεται κοινότητα κι όχι διάσπαρτα σπίτια.

Στο εξώφυλλο, ο Ιερός Ναός της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στο Εξώμβουργο — μαρμάρινη πρόσοψη, τριαντάφυλλα από τηνιακό μάρμαρο, καμπαναριό με γαλάζιο θόλο. Η αρχιτεκτονική σφραγίδα αυτού του τόπου.

Γι᾽ αυτό μια επέτειος χειροτονίας στην Τήνο αφορά περισσότερους από τους πιστούς μιας ενορίας. Αφορά πέντε πλατείες που θα έχουν κάποιον να ανοίξει την πόρτα.

Στοιχεία ενοριών και βιογραφικά: επίσημος κατάλογος Καθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου–Τήνου–Μυκόνου–Άνδρου (kantam.gr). Φωτογραφίες: δημόσιες αναρτήσεις.