Στον Απεργάδο, το κέρασμα ήταν και για όσους έφυγαν

Στιγμιότυπο από το βίντεο της συντοπίτισσάς μας Μαρίας Δενεκαριά, όπως δημοσιεύθηκε στο Facebook

Ετοίμασε τους μεζέδες από το ξημέρωμα και ανέβηκε στο ξωκλήσι — όπως ανέβαινε παιδί, κρατώντας το χέρι της γιαγιάς της.

Σήμερα, στη γιορτή της Γέννησης της Παναγίας, πανηγύρισε ο καθολικός ναός στον Απεργάδο. Λίγες ώρες μετά την πανηγυρική λειτουργία, η Μαρία Δενεκαριά ανέβασε στο Facebook ένα σύντομο βίντεο από το ξωκλήσι — τη σημαία και τα σημαιάκια να χτυπάνε στον βοριά — και μαζί ένα κείμενο για το τι σημαίνει γι’ αυτήν αυτό το πανηγύρι.

Γράφει ότι μαζί με τη γιορτή ήρθαν και οι μνήμες: τα παιδικά της χρόνια, τότε που πήγαινε πάντα με τη γιαγιά της τη Μαρία. Το πανηγύρι το αναλάμβανε εκείνα τα χρόνια η Άνετα η Αριμπλιά, και για τη Μαρία Δενεκαριά η μέρα αυτή έμεινε για πάντα δεμένη με τη γιαγιά της. Πήγαινε μόνο μαζί της, γιατί ο παππούς έμενε στη Δήλο μέχρι τα τέλη του Σεπτέμβρη.

Μετά τον θάνατο της Άνετας, γράφει, ένιωσε ακόμα πιο έντονα την ανάγκη να συνεχίσει αυτή την παράδοση.

Το κέρασμα

Το κέρασμα των προσκυνητών το έχει αναλάβει η οικογένειά της. Σήμερα, από το ξημέρωμα, ετοίμασε τους μεζέδες και ανέβηκε στην εκκλησία.

Για τη Χορεύτρα γράφει ότι δεν είναι μόνο ένας χώρος φαγητού: είναι χώρος συνάντησης, μνήμης, προσφοράς και κοινωνικής επαφής, που θέλει να έχει θέση μέσα στην κοινωνία και στις παραδόσεις του τόπου.

«Ήταν σαν να ήταν όλοι εκεί»

Στην εκκλησία, γράφει, ήταν σαν να ήταν όλοι εκεί. Μνημονεύει έναν έναν όσους πέρασαν σήμερα από τα μάτια της: τον Γιάννη τον Βίκο, τη Βασίλεια με τον Τουρκογιώργη, την Άνετα με τη μαμά της, τη Μαργαρούλα, τη Μαρίνα, τη Θοδωρά.

Και κλείνει με μια ευχή: «Με υγεία, με την Παναγία μας κοντά μας και με όλους εκείνους που αγαπήσαμε πάντα στην καρδιά μας. Και του χρόνου να είμαστε καλά.»

Αιωνία η μνήμη.