Τον Ιούλιο του 2024 χήνες και πάπιες κολυμπούσαν στο νερό πίσω από την παραλία της Λιβάδας. Τον Σεπτέμβριο του 2026, στο ίδιο σημείο, έχει μείνει λίγο στάσιμο νερό ανάμεσα σε πέτρες. Τις δύο εικόνες τις ανέβασε δημόσια στο Facebook η συντοπίτισσά μας Ιωάννα Τριανταφύλλου, που νοιάζεται για τον τόπο, στις 20 Σεπτεμβρίου και ζητά να ερευνηθεί τι άλλαξε στον μικρό υγρότοπο.
Τι δείχνουν οι εικόνες
Στο βίντεο της 30ής Ιουλίου 2024 ο υγρότοπος στο τέλος του ρέματος έχει νερό ως τα βράχια. Χήνες και πάπιες κολυμπούν και βγαίνουν στην όχθη. Στη φωτογραφία της 19ης Σεπτεμβρίου 2026, από το ίδιο σημείο, το νερό έχει τραβηχτεί. Η όχθη φαίνεται γυμνή, με πέτρες και λάσπη, και σε ένα μέρος της κοίτης έχει μείνει στάσιμο νερό κάτω από τα αλμυρίκια.
Ιούλιος 2024: καρέ από το βίντεο της ανάρτησης.
Όσα γράφει η ίδια
«Τον Ιούλιο του 2024 η παραλία της Λιβάδας έσφυζε από ζωή. Πάπιες, χήνες και άλλα πουλιά έδιναν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα στον τόπο. Δύο χρόνια μετά, τον Σεπτέμβριο του 2026, η εικόνα είναι απογοητευτική: σχεδόν απόλυτη σιωπή και απουσία ζωής.»
«Χρειάζεται άμεσα επιστημονική καταγραφή της κατάστασης του υγροτόπου, έλεγχος για τις αλλαγές στο νερό, στη βλάστηση και στις ανθρώπινες παρεμβάσεις, και κυρίως να αποσαφηνιστεί ποιος έχει την ευθύνη για την προστασία και τη διαχείριση της περιοχής.»
«Η Λιβάδα δεν χρειάζεται απλώς να “φαίνεται” όμορφη. Χρειάζεται να ξαναγίνει ένας ζωντανός τόπος.»
— Ιωάννα Τριανταφύλλου, φιλοπρόοδη συντοπίτισσά μας, δημόσια ανάρτηση στο Facebook, 20/9/2026
Στην ίδια ανάρτηση καλεί «τους αρμόδιους φορείς» να αναλάβουν δράση, να συνεργαστούν με ειδικούς και να αποκαταστήσουν ό,τι έχει χαθεί. Ανέβασε επίσης ένα σύντομο βίντεο από την ακτή, με τίτλο «Η θάλασσα της Λιβάδας».
Η ανάρτηση και το βίντεο
Πατήστε στις εικόνες για να δείτε την ανάρτηση και το βίντεο στη σελίδα της δημιουργού.
Το ευρύτερο πλαίσιο
Οι μικροί υγρότοποι των νησιών, σε εκβολές ρεμάτων, μικρές λιμνοθάλασσες και έλη πίσω από παραλίες, είναι σταθμοί για αποδημητικά πουλιά και καταφύγιο για πολλά είδη το καλοκαίρι. Με το Προεδρικό Διάταγμα της 12ης Ιουνίου 2012 (ΦΕΚ 229/ΑΑΠ/19.6.2012) εγκρίθηκε κατάλογος μικρών νησιωτικών υγροτόπων και ορίστηκαν όροι για την προστασία τους.
Τον Φεβρουάριο του 2026, για την Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων, ο Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ) ανακοίνωσε ότι 24 από τους 142 νησιωτικούς υγροτόπους του δικτύου Natura 2000 μίκρυναν σε έκταση μεταξύ 2009 και 2024. Ως κύριες αιτίες ανέφερε τις επιχωματώσεις για καλλιέργεια, τα μπάζα, την επέκταση κτισμάτων και τις τουριστικές εγκαταστάσεις. Η Τήνος δεν αναφέρεται σε εκείνη τη λίστα.
Και η κλιματική αλλαγή;
Είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς αν φταίει η κλιματική αλλαγή. Τα καλοκαίρια στο Αιγαίο γίνονται θερμότερα και μακρύτερα, οι καύσωνες πιο συχνοί, και ένας μικρός υγρότοπος χάνει νερό από την εξάτμιση πιο γρήγορα απ’ ό,τι παλιότερα. Οι νησιωτικοί υγρότοποι είναι από τα πρώτα σημεία όπου φαίνονται τέτοιες αλλαγές.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη. Στον χάρτη υγρασίας του εδάφους που δημοσίευσε το meteo.gr τον Μάιο του 2026, μεγάλο μέρος της χώρας ήταν σε πλεόνασμα υγρασίας για την εποχή. Άρα μια κακή χρονιά από μόνη της δεν εξηγεί απαραίτητα την εικόνα. Γι’ αυτό η καταγραφή που ζητά η κ. Τριανταφύλλου έχει σημασία: για να φανεί πόσο μετράει το κλίμα και πόσο οι αλλαγές στο ίδιο το ρέμα, στο νερό που φτάνει ως τη θάλασσα και στις ανθρώπινες παρεμβάσεις γύρω του.
Φωτογραφίες, βίντεο και κείμενο: Ιωάννα Τριανταφύλλου. Το περιεχόμενο ανήκει στη δημιουργό του και παρατίθεται από τη δημόσια ανάρτησή της, με αναφορά και σύνδεσμο προς το πρωτότυπο. Όλα τα δικαιώματα παραμένουν στην ίδια.