Τι φθινόπωρο, τι καλοκαίρι: λιακάδα στη Χώρα, φώτα στην Κώμη

Γαλάζιος ουρανός, θάλασσα λάδι, ήλιος που ζεσταίνει ακόμα — και ένα βράδυ που ανάβει τα φώτα των χωριών.

Μια όμορφη φθινοπωρινή μέρα στην Τήνο, με καιρό που δεν θυμίζει σε τίποτα Οκτώβρη: ψηλά πάνω από τη Χώρα στις πέντε το απόγευμα, και το βράδυ στα φώτα της Κώμης.

Πέντε το απόγευμα, πάνω από τη Χώρα

Από ψηλά, η Χώρα απλώνεται λευκή μέχρι το λιμάνι. Ο κυματοθραύστης σαν γραμμή με χάρακα, η μπούκα ήρεμη, και πίσω τα απέναντι νησιά να ξεχωρίζουν στον ορίζοντα. Στον ουρανό, μόνο οι λευκές γραμμές των αεροπλάνων.

Τα χόρτα στις πλαγιές έχουν πάρει το χρυσαφί του φθινοπώρου, ο αέρας όμως είναι ζεστός σαν καλοκαιριάτικος. Τι φθινόπωρο, τι καλοκαίρι — σε τέτοιες μέρες η Τήνος δεν διαλέγει εποχή.

Και το βράδυ, τα χωριά ανάβουν

Όταν πέφτει το σκοτάδι, η Τήνος αλλάζει πρόσωπο — και το φθινοπωρινό Σαββατόβραδο φέρνει λίγη νοσταλγία για τις πλατείες που γέμιζαν κάποτε από νωρίς. Στην Κάτω Κώμη, το λευκό καμπαναριό του καθολικού ναού του Αγιότατου Ονόματος της Παναγίας φωτίζεται στο μπλε, με έναν μικρό μπλε φωτεινό σταυρό πάνω στη μαρμάρινη πρόσοψη.

Στην πλατεία, μια ελιά μέσα σε λευκό παρτέρι φωτίζεται από κάτω προς τα πάνω, και τα πέτρινα κολωνάκια ρίχνουν ζεστό φως στο πλακόστρωτο. Οι πλάκες του καλντεριμιού γυαλίζουν σαν καθρέφτης κάτω από την κολόνα.

Μια μουσική για απόψε

Και για το βράδυ, «Το χαμόγελο της Τζοκόντας» του Μάνου Χατζιδάκι.

Να περάσετε όμορφα απόψε.