Ραγισμένος κόκκινος καθρέφτης ορατότητας πεσμένος στα ξερά χόρτα, στα Κάτω Μέρη της Τήνου

Οδική ασφάλεια · Φωτογραφίες αναγνώστη

Ο σπασμένος καθρέφτης άλλαξε, ο καινούργιος βρέθηκε στο χωράφι: τι συμβαίνει με τη σήμανση στους δρόμους της Τήνου;

Στη στροφή Καρμανιόλα, στο στενό πέρασμα του δρόμου προς την Κολυμπήθρα, ο καθρέφτης ορατότητας είχε σπάσει και αντικαταστάθηκε. Ο καινούργιος, όμως, δεν έμεινε για πολύ στη θέση του: βρίσκεται στο πρανές κάτω από τον δρόμο, και ο στύλος στέκει άδειος.

Ο καινούργιος κόκκινος καθρέφτης ορατότητας πεσμένος στα ξερά χόρτα, στην Καρμανιόλα της Τήνου
Φωτογραφία αναγνώστη

Τις φωτογραφίες μάς τις έστειλε αναγνώστης του Tinos Live TV, από τη στροφή Καρμανιόλα, στα Κάτω Μέρη: ένα στενό πέρασμα σε πολυσύχναστο δρόμο — ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, με την κίνηση προς την Κολυμπήθρα — όπου ο καθρέφτης ορατότητας είναι απαραίτητος.

Η ιστορία είναι σύντομη. Ο παλιός καθρέφτης είχε σπάσει. Στη θέση του μπήκε καινούργιος — σωστή κίνηση. Ύστερα από κάποιο διάστημα, όμως, ο καινούργιος καθρέφτης βρέθηκε κάτω από τον δρόμο, στο πρανές πίσω από την περίφραξη, ανάμεσα στα ξερά χόρτα. Φαίνεται ακόμη σχεδόν καινούργιος. Ο στύλος — ο ίδιος από την πρώτη τοποθέτηση — έμεινε όρθιος στην άκρη του δρόμου, άδειος, με το στήριγμα επάνω του.

ΠούΚαρμανιόλαΣτενή στροφή, στον δρόμο προς την Κολυμπήθρα
ΠρινΣπασμένοςΟ παλιός καθρέφτης αντικαταστάθηκε με καινούργιο
ΤώραΣτο πρανέςΟ καινούργιος κάτω από τον δρόμο, ο στύλος άδειος
Μεταλλικός στύλος χωρίς καθρέφτη στην άκρη του δρόμου στην Καρμανιόλα της Τήνου
Ο στύλος, άδειος, στην άκρη του δρόμου
Ο καθρέφτης ορατότητας στο πρανές κάτω από τον δρόμο
Ο καινούργιος καθρέφτης, στο πρανές κάτω από τον δρόμο

Τον πήρε ο αέρας ή ξεκρεμάστηκε;

Δεν γνωρίζουμε κάτω από ποιες συνθήκες έπεσε. Τον παρέσυρε ο αέρας; Ξεβιδώθηκε από το στήριγμα; Δεν στερεώθηκε όσο γερά χρειαζόταν; Το σίγουρο είναι ότι ένας καθρέφτης που μπήκε για να μείνει χρόνια, δεν έμεινε ούτε λίγους μήνες.

Μεγαλώσαμε με τις ίδιες πινακίδες

Όσοι έχουμε μερικά χρόνια στους δρόμους του νησιού θυμόμαστε τις πινακίδες πάνω σε γερή τσιμεντοκολόνα. Τις βλέπαμε στην ίδια θέση για χρόνια — με αυτές μάθαμε τους δρόμους, με αυτές μεγαλώσαμε. Μια ζωή, την ίδια πινακίδα.

Σήμερα βλέπουμε συχνά κάτι άλλο: σήμανση που μπαίνει καινούργια και, ύστερα από λίγους μήνες ή έναν χρόνο, γέρνει, ξεβιδώνεται, αποκολλάται ή απλώς δεν είναι πια εκεί. Ο καθρέφτης της Καρμανιόλας δεν είναι ο μόνος. Το έχουν επισημάνει κι άλλοι συμπολίτες μας στα social media, και το βλέπει όποιος οδηγεί στην Τήνο.

Μια πινακίδα δεν μπαίνει για έξι μήνες

Η σήμανση φτιάχνεται για να μένει: να αντέχει αέρα, βροχή, ήλιο και αλάτι. Και στην Τήνο ο αέρας δεν είναι απρόοπτο — είναι καθημερινότητα. Γι’ αυτό υπάρχουν και προδιαγραφές: το ευρωπαϊκό πρότυπο για τις πινακίδες κατακόρυφης σήμανσης (EN 12899-1) ορίζει, μεταξύ άλλων, πόση πίεση ανέμου πρέπει να αντέχει η πινακίδα μαζί με το στήριγμά της.

Τι συμβαίνει, λοιπόν; Είναι τα στηρίγματα; Οι βίδες και τα στριφόνια; Ο τρόπος που στερεώνονται; Δεν το γνωρίζουμε — και δεν βιαζόμαστε να κρίνουμε κανέναν. Ρωτάμε, γιατί αφορά όλους όσοι κινούμαστε σε αυτούς τους δρόμους. Και γιατί μια αντικατάσταση που δεν κρατά, θα χρειαστεί να ξαναγίνει.

Γιατί μετράει ένας καθρέφτης

Ο κυρτός καθρέφτης μπαίνει εκεί όπου η ορατότητα είναι περιορισμένη: σε στροφές, εξόδους, διασταυρώσεις. Σε ένα στενό πέρασμα σαν της Καρμανιόλας, με την καλοκαιρινή κίνηση προς την Κολυμπήθρα, δεν είναι πολυτέλεια — είναι ο μόνος τρόπος να δεις τι έρχεται από την άλλη μεριά. Όταν λείπει, ο οδηγός που έχει συνηθίσει να τον κοιτάζει μπορεί να μην το προσέξει αμέσως.

Από τον Τριπόταμο στην Καρμανιόλα

Τις τελευταίες εβδομάδες καταγράφουμε στο Tinos Live TV ό,τι αφορά την ασφάλεια στους δρόμους του νησιού — και ό,τι λείπει, και ό,τι πάει καλά:

Ο στύλος στέκει ακόμη στη θέση του.
Ο καθρέφτης του περιμένει στο χωράφι.

Φωτογραφίες

Αναγνώστης του Tinos Live TV. Έχετε δει κι εσείς κάτι στους δρόμους της Τήνου; Γράψτε μας στη σελίδα μας στο Facebook ή στο tinoslivetv@yahoo.com.

✦ Ρητό της ημέρας«Οι ρίζες της μόρφωσης είναι πικρές, μα οι καρποί της γλυκείς.»— Αριστοτέλης