Διονύσης Μεσσάρης
Γνωρίζοντας σε βάθος τα θέματα των σχολείων θα έλεγα πολύ απλά:
Θα πρέπει οι σχολικές μονάδες να ελέγχονται και να πιστοποιούνται από τον ΕΟΠΠΕΠ ο οποίος έχει την τεχνογνωσία. Υπάρχουν πάρα πολλές παράμετροι που απαιτείται να ελέγχονται για ένα βιώσιμο και ασφαλές σχολείο. Επίσης πρέπει να διαθέτει τεχνικό ασφαλείας που ελέγχει, συντηρεί και υπογράφει για τον έλεγχο των εγκαταστάσεων στο βιβλίο συντήρησης.
Ένας άλλος σημαντικός τομέας είναι η πυρασφάλεια, όπου πρέπει η πυροσβεστική να ελέγχει να τηρούνται όλοι οι κανόνες που απαιτούνται. Τέλος, ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που πρέπει να ελέγχεται είναι η στατικότητα των κτιρίων και η ασφάλεια των αθλητικών χώρων.
Η τεχνογνωσία υπάρχει, αφού με συγκεκριμένο και αυστηρό τρόπο ελέγχονται και πιστοποιούνται οι ιδιωτικές σχολικές μονάδες. Γιατί δεν γίνεται και για όλα τα δημόσια σχολεία, όταν πρόκειται για την ασφάλεια παιδιών;
Οι δήμοι που έχουν την ευθύνη θα πρέπει να ενεργοποιηθούν ώστε να βελτιωθεί το θεσμικό πλαίσιο, το οποίο υπάρχει και είναι έτοιμο, και στη συνέχεια να προγραμματίσουν την υλοποίηση παρεμβάσεων με σειρά προτεραιότητας σε ένα πενταετές πρόγραμμα.
Απλά το θεσμικό πλαίσιο που υφίσταται για τις ιδιωτικές εκπαιδευτικές μονάδες, με μια πρόταση, θα πρέπει να επεκταθεί για όλες τις σχολικές μονάδες.
Εάν δεν υπάρξει πρόληψη, τότε όλα θα γίνονται όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι.
Κάθε τουλάχιστον 5 χρόνια θα πρέπει να αναθεωρείται η άδεια λειτουργίας όλων των σχολικών μονάδων μετά από έλεγχο.
Απορώ πώς μερικά απλά θέματα δεν γίνονται πράξη.
Αποτελούν εκτός των άλλων και στοιχεία πολιτισμού και προηγούνται πολλών άλλων.
