«Τα δάκρυά μου ήταν πάντα πιο ωραία από τα μάτια μου»
Απόψε, Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου, στις 7 το απόγευμα, το Μουσείο Κώστα Τσόκλη αφιερώνει τη βραδιά του στη Μελίνα.
Ο Θανάσης Λάλας θα διηγηθεί τις συναντήσεις και τις συνομιλίες του με «έναν μύθο». Δίπλα του ο αρχιτέκτονας Μάνος Περράκης, επιστήθιος φίλος της Μελίνας Μερκούρη, θα αφηγηθεί ιστορίες από την κοινή τους πορεία. Και στο τέλος της βραδιάς, ένας θεατρικός μονόλογος βασισμένος στις εξομολογήσεις της Μελίνας στον Λάλα.
Η πρόσκληση ανακοινώθηκε από το Μουσείο και από τη Μάγια Τσόκλη με τον ίδιο τίτλο — μια φράση που μοιάζει να τα λέει όλα για το ύφος της βραδιάς: «Τα δάκρυά μου ήταν πάντα πιο ωραία από τα μάτια μου».
«Τη Μελίνα πίσω από τη Μελίνα»
Το κείμενο της ανακοίνωσης δεν υπόσχεται βιογραφία. Υπόσχεται πρόσωπο: «το κορίτσι, την ηθοποιό, την ερωτευμένη γυναίκα, την εξόριστη, την πολιτικό». Μια ζωή, όπως γράφει, «γεμάτη θέατρο, έρωτα, ήττες, θριάμβους, πάθος και Ελλάδα» — μιας γυναίκας που «έκανε τις αδυναμίες της δύναμη και τη ζωή της μια διαρκή διεκδίκηση της ελευθερίας».
Ο μονόλογος στο φινάλε περιγράφεται ως επιστροφή: «σαν να επιστρέφει για λίγο η Μελίνα και να μας διηγείται η ίδια τη ζωή της».
Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν γίνονται ποτέ παρελθόν. Γίνονται μνήμη. Και η μνήμη είναι ένας τρόπος παντοτινής παρουσίας.Από την ανακοίνωση του Μουσείου Κώστα Τσόκλη
Ο δημοσιογράφος που την είχε απέναντί του
Ο Θανάσης Λάλας δεν αφηγείται εξ ακοής. Τον Νοέμβριο του 1992 υπέγραψε την πρώτη κοινή συνέντευξη της Μελίνας Μερκούρη και του Ζυλ Ντασσέν, στο σαλόνι του σπιτιού τους στην Αθήνα — μια συζήτηση για τον έρωτα, τη ζωή και την τέχνη τους, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του «Βήματος». Δύο χρόνια αργότερα, τον Μάρτιο του 1994, η Μελίνα δεν ζούσε πια.
Αυτό το αρχείο συναντήσεων είναι και η πρώτη ύλη του κύκλου αφηγήσεων που κρατάει όλο το καλοκαίρι στην Τήνο: ο Λάλας ανεβαίνει στο υπαίθριο αμφιθέατρο και διηγείται, χωρίς κείμενο και χωρίς προβολή, ανθρώπους που γνώρισε από κοντά.
Ο άνθρωπος που έχτισε τα θέατρα
Μάνος Περράκης, ο δεύτερος αφηγητής της βραδιάς
Ο Μάνος Περράκης είναι από τα ονόματα που σπάνια βγαίνουν μπροστά, αν και η δουλειά τους είναι παντού. Εξήντα χρόνια αρχιτεκτονικής και είκοσι έξι θέατρα: η Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, το Σχολείο της Ειρήνης Παπά, το περιστρεφόμενο θέατρο της Ρώμης. Έχει βραβευθεί με χρυσό βραβείο στη Διεθνή Έκθεση Θεατρικού Ντιζάιν και Αρχιτεκτονικής στην Πράγα.
Η σχέση του με τη Μελίνα δεν είναι πρόσφατη ανακάλυψη: σε φωτογραφία από τη φάση κατασκευής του Θεάτρου Τέχνης εμφανίζεται μαζί της και μαζί με τον Κάρολο Κουν. Απόψε αφηγείται ως φίλος, όχι ως μελετητής.
Μελίνα Μερκούρη (1920–1994). Ηθοποιός και τραγουδίστρια· η «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν (1960) της χάρισε το βραβείο ερμηνείας στις Κάννες και τη διεθνή αναγνώριση. Στα χρόνια της δικτατορίας βρέθηκε εκτός Ελλάδας και της αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια. Υπουργός Πολιτισμού από το 1981· έθεσε διεθνώς το αίτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα και από δική της πρωτοβουλία γεννήθηκε ο θεσμός της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.
Οι Πέμπτες στο αμφιθέατρο
Η αποψινή βραδιά είναι κρίκος σε μια αλυσίδα. Στις 20 Αυγούστου, στο ίδιο υπαίθριο αμφιθέατρο «Βαγγέλης Γεροβασιλείου», ο Λάλας είχε αφηγηθεί τη συνάντησή του με τον Μάικ Τάισον σε μια βραδιά με τίτλο «Το χάδι», με τον Κώστα Τσόκλη παρόντα στο κοινό.
Οι αφηγήσεις πλαισιώνουν την έκθεση «Θανάσης Λάλας – Κώστας Τσόκλης: Συνομιλώντας με εικόνες και λέξεις», που φιλοξενείται στην αίθουσα «Ελένη Τσόκλη» της νέας πτέρυγας του Μουσείου έως τις 30 Σεπτεμβρίου.
Θανάσης Λάλας — οι συναντήσεις και οι συνομιλίες του με τη Μελίνα.
Μάνος Περράκης — ιστορίες από την κοινή τους πορεία, από τη μεριά του φίλου.
Θεατρικός μονόλογος — στο τέλος της βραδιάς, βασισμένος στις εξομολογήσεις της Μελίνας στον Θανάση Λάλα.
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026, 19:00
Μουσείο Κώστα Τσόκλη, Κάμπος Τήνου — υπαίθριο αμφιθέατρο «Βαγγέλης Γεροβασιλείου».
Πληροφορίες: 22830 51009 · tinos@tsoclismuseum.gr
Tinos Live TV — ειδήσεις από την Τήνο που δεν θα βρείτε αλλού.