Την Παρασκευή στις 5 το απόγευμα ανοίγει το «Αόρατο Νήμα» στο Αγάπη: μια φλόγα σε παλιά εκκλησία, οι Ουρσουλίνες των Λουτρών και άλλα έργα της έκθεσης

Έξι από τα έργα που θα δείτε στο χωριό, με τα λόγια των ίδιων των καλλιτεχνών — και τι γίνεται το πρώτο Σαββατοκύριακο, με δύο εργαστήρια για παιδιά και νέους.

Την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, στις 5 το απόγευμα, εγκαινιάζεται στο Αγάπη η ομαδική έκθεση «Το Αόρατο Νήμα υφαίνει», που θα μείνει ανοιχτή ως την Κυριακή 25 Οκτωβρίου. Η διοργάνωση της ΝΩΜΩ ΑμΚΕ πέρασε αυτή την εβδομάδα και στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Το πλήρες πρόγραμμα των δεκαεπτά ημερών το έχουμε δημοσιεύσει εδώ· σήμερα ανοίγουμε λίγο την πόρτα στα ίδια τα έργα.

Μια έκθεση για τη φροντίδα

Το ΑΠΕ-ΜΠΕ ξεκινά την παρουσίασή του από τον Χάιντεγκερ και τη «Φροντίδα» (Sorge) — την ανάγκη που σπρώχνει τον άνθρωπο να δράσει για τον άλλον. Αυτή τη φροντίδα, για τον τόπο και για τους ανθρώπους του, επιχειρεί να δείξει και η έκθεση. Το δεύτερο νήμα της είναι οι «Αόρατες Πόλεις» του Ίταλο Καλβίνο, όπου μια πόλη δεν ορίζεται από τους τοίχους της αλλά από όσα συμβαίνουν ανάμεσά τους: τις σχέσεις, τις συνήθειες, τη μνήμη των κατοίκων.

Οι διοργανωτές, όπως μεταφέρει το Πρακτορείο, βλέπουν την Τήνο και το Αγάπη «ως μία κιβωτό μνήμης». Γι’ αυτό και τα έργα δεν κλείνονται σε μια αίθουσα: μοιράζονται στο σχολείο του χωριού, στον νερόμυλο, στον περιστεριώνα της λαγκαδιάς, στο ξωκλήσι της Αγίας Σοφίας και σε δύο μικρούς χώρους στον δρόμο προς τον μύλο.

Η φλόγα μέσα στην παλιά εκκλησία

Η «Κοσμική Προσευχή» του Αλέξανδρου Λάιου θυμίζει κερί ή φλόγα, όμως είναι φτιαγμένη από επινικελωμένο μπρούντζο, αλουμίνιο, έγχρωμα φίλτρα φωτισμού και καθρέφτη. Ο καλλιτέχνης γράφει ότι δεν τον ενδιαφέρει η προσευχή με τη στενή θρησκευτική έννοια, αλλά ως «ανθρώπινη χειρονομία απέναντι σε κάτι που μας ξεπερνά».

Το έργο θα σταθεί μέσα σε παλιά εκκλησία του χωριού — μια σχέση που, όπως σημειώνει, για εκείνον «αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ένταση».

Οι μαθήτριες των Ουρσουλινών

Ο Νίκος Ποδιάς έφερε στην έκθεση ένα κομμάτι από την ιστορία της Τήνου: σχέδια που στηρίζονται στο φωτογραφικό αρχείο της Παλαιάς Μονής των Ουρσουλινών στα Λουτρά. Πρόσωπα και στιγμές μιας άλλης εποχής ξαναζωντανεύουν, ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Ο τίτλος, «Serviam» — «θα υπηρετώ» — είναι το έμβλημα του τάγματος των Ουρσουλινών.

Μάρμαρο, δέρμα και νήμα

Ο Λευτέρης Ναύτης συνδυάζει μάρμαρο, μέταλλο, δέρμα, ξύλο και — όπως ταιριάζει στον τίτλο της έκθεσης — νήμα. Το έργο του, «Χρόνος, από μηχανής», συνοδεύει ένα μικρό ποίημα του ίδιου, που μιλά για τον χρόνο «σε συσκευασία» και για το «Λάλον ύδωρ».

Στην «Όρθια φιγούρα» του Εμμανουήλ Μπιτσάκη φαίνονται μόνο τα πόδια μιας μορφής, και από κάτω δύο κτίρια — ναοί ή τάφοι, αφήνει ο ίδιος το ερώτημα ανοιχτό. Ανάμεσά τους ένα κενό που οδηγεί το βλέμμα σε ένα τοπίο οικείο αλλά έρημο. Είναι το έργο με το οποίο το ΑΠΕ-ΜΠΕ συνόδευσε την είδησή του.

Πόλεις που χτίζονται στον αέρα

Η επιμελήτρια Ελένη Γλύνη συμμετέχει και η ίδια με τρία σχέδια: τρεις διαδοχικές στιγμές ενός ξύλινου ξυλότυπου που υψώνεται στο κενό, σαν πρόχειρη πολιτεία ή παρατηρητήριο. Όλα τα κομμάτια υπάρχουν· λείπει μόνο το τελικό κτίσμα — ή ίσως ο προορισμός.

Στο ίδιο πνεύμα, ο Δημήτρης Σκαλκώτος — που υπογράφει και το ατσάλινο πουλί «Αντίλαλος» δίπλα στους περιστεριώνες — παρουσιάζει το «Κατοικώντας στο Κενό»: ένα μεταλλικό πλέγμα ανάμεσα σε ακατέργαστες πέτρες, με μικρές ανθρώπινες μορφές να το κατοικούν. Αφετηρία του η Οκτάβια, η κρεμαστή πόλη του Καλβίνο.

«Η ισορροπία παραμένει εύθραυστη — και ακριβώς γι’ αυτό ανθρώπινη.» — Δημήτρης Σκαλκώτος

Η έκθεση γίνεται σε επιμέλεια της Ελένης Γλύνη, με διοργανωτή τη ΝΩΜΩ ΑμΚΕ και σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Τήνου και τον Σύλλογο του χωριού Αγάπη. Το Tinos LIVE TV είναι χορηγός επικοινωνίας της διοργάνωσης.

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, 17:00 · Αγάπη Τήνου