«Πλασμένος για τον ουρανό»: ο Τήνιος Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος Σελέντης, που χειροτονήθηκε στη Μεγαλόχαρη και μισό αιώνα μετά δεν ξεχνιέται

Η Μεγαλόχαρη, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 24 Νοεμβρίου 1968, στολισμένη στη γιορτή της Εύρεσης της Αγίας Εικόνας, στις 30 Ιανουαρίου.

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1931, κήρυξε στη Μεγαλόχαρη, χειροτονήθηκε επίσκοπος μέσα στον ναό της και έφυγε από τη ζωή μόλις 44 ετών. Μισό αιώνα μετά, μια ομάδα στο Facebook με πάνω από χίλια μέλη κρατά ζωντανή τη μνήμη του Μητροπολίτη Χαλκίδος Νικολάου Σελέντη.

«Ο άνθρωπος αυτός ήταν πλασμένος για τον ουρανό, γι’ αυτό και έφυγε πολύ νωρίς». Έτσι συστήνεται η δημόσια ομάδα «Νικόλαος Σελέντης (1931–1975), Μητροπολίτης Χαλκίδος», που δημιουργήθηκε το 2009 και μετρά σήμερα 1.092 μέλη. Οι αναρτήσεις συνεχίζονται κάθε μέρα. Σε μία από τις πιο πρόσφατες, ένας παλιός ιεροσπουδαστής της Τήνου γράφει ότι είχε «την ευλογία και μεγάλη τιμή» να τον γνωρίσει όταν σπούδαζε στο νησί.

Ένα παιδί της Τήνου

Ο Νικόλαος Σελέντης γεννήθηκε στην Τήνο το 1931. Ο πατέρας του, ο Εμμανουήλ Σελέντης, ήταν από τους πρώτους εμπόρους του νησιού. Με τη σύζυγό του Μαρία, το γένος Χατζήρη, απέκτησαν τρία παιδιά: τον Αντώνιο, τον Νικόλαο και τον Βασίλειο.

Από μικρός έδειχνε κλίση προς την Εκκλησία. Έψελνε στο αναλόγιο και με τους φίλους του οργάνωνε κατηχητικό για τα παιδιά. Έφηβος ακόμη, χειροθετήθηκε αναγνώστης από τον Μητροπολίτη Σύρου Φιλάρετο. Στην πνευματική του διαμόρφωση σημαντικό ρόλο έπαιξε ένας τοπικός ιερέας του νησιού, ο παπα-Φραντζέσκος. Πρώτος πνευματικός του ήταν ο Ηγούμενος της Λογγοβάρδας Πάρου π. Φιλόθεος Ζερβάκος.

Από τη Θεολογική Σχολή στην Καρδίτσα

Το 1949 τελείωσε το γυμνάσιο και μπήκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά το πτυχίο υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στην Κρήτη, στην Κοζάνη και στη Χαλκίδα. Τότε βρέθηκε για πρώτη φορά στην πόλη που αργότερα θα ποίμαινε.

Το 1962 χειροτονήθηκε διάκονος. Ύστερα από πρόσκληση του Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Κυρίλλου πήγε ιεροκήρυκας στην Καρδίτσα, όπου χειροτονήθηκε και πρεσβύτερος. Οι συνεχείς περιοδείες όμως τον εξάντλησαν. Το 1964 νοσηλεύτηκε με πλευρίτιδα και οι γιατροί τού σύστησαν πιο ήπιο κλίμα.

Πίσω στο νησί: ιεροκήρυκας της Μεγαλόχαρης

Το 1966 επέστρεψε στην Τήνο. Ο τότε Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος τον τοποθέτησε, ως αρχιμανδρίτη, Ιεροκήρυκα του Ναού της Ευαγγελιστρίας. Δίδαξε επίσης ως καθηγητής στο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Τήνου. Για τα παιδιά του νησιού οργάνωσε κατηχητικά σχολεία, καθώς και Νεανικό Κέντρο στο κτίριο της Μοσχουλείου Σχολής. Φρόντιζε επίσης ιδιαίτερα τους αρρώστους και όσους είχαν ανάγκη.

Στενή σχέση είχε και με το Κεχροβούνι. Τη Γερόντισσα Φανερωμένη Λαγουρού την αποκαλούσε πνευματική του μητέρα και ζητούσε τη συμβουλή της σε ό,τι τον απασχολούσε.

24 Νοεμβρίου 1968: επίσκοπος στη Μεγαλόχαρη

Τον Νοέμβριο του 1968 η Ιερά Σύνοδος τον εξέλεξε Μητροπολίτη Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Αυτή ήταν και η επιθυμία του ηλικιωμένου προκατόχου του, του Μητροπολίτη Γρηγορίου. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 24 Νοεμβρίου 1968, μέσα στον Ναό της Παναγίας της Τήνου.

Στη Χαλκίδα έμεινε έξι χρόνια. Περιόδευε σε όλα τα χωριά της Μητρόπολης και έδινε μεγάλη σημασία στην επιμόρφωση των ιερέων. Ήθελε τα κηρύγματα να μιλούν για τη ζωή των ανθρώπων και όχι να είναι τυπικά. Το 1969 λειτούργησε κατασκήνωση της Μητρόπολης. Έχτισε ορφανοτροφεία, για κορίτσια και για αγόρια, για άπορους μαθητές. Για τους φτωχούς ηλικιωμένους άνοιξε το «Σπίτι Γαλήνης». Τέλεσε τα εγκαίνια 15 ναών, ανάμεσά τους και του Ναού του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου, το 1969. Θέσπισε επίσης την εορτή των «Πάντων εν Ευβοία διαλαμψάντων Αγίων».

Η αγάπη του για την Τήνο φαινόταν και στα γραπτά του. Είχε το χάρισμα του λόγου και έγραφε, συχνά με ψευδώνυμο, σε περιοδικά και εφημερίδες. Ανάμεσά τους ήταν ο «Φάρος της Τήνου» και το «Κυκλαδικό Φως».

Ιούλιος 1974: εκτός θρόνου

Ήταν μια ταραγμένη εποχή για τη χώρα και για την Εκκλησία. Τον Ιούλιο του 1974 απομακρύνθηκε από τη Μητρόπολή του, μαζί με άλλους έντεκα Μητροπολίτες. Του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Μητροπολίτη Βεσαίνης.

Η υγεία του, ήδη επιβαρυμένη, χειροτέρεψε. Γύρισε στην Τήνο, αλλά σύντομα χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην Αθήνα. Στη συνέχεια πήγε στην Αγγλία για περαιτέρω εξετάσεις και χειρουργήθηκε εκεί. Πέθανε στο Λονδίνο στις 19 Ιανουαρίου 1975, σε ηλικία 44 ετών. Χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στην εξόδιο ακολουθία του στη Χαλκίδα. Ετάφη στη Μονή Αγίου Νικολάου Άνω Βάθειας, στην Εύβοια.

Μισό αιώνα μετά, οι αναρτήσεις στη μνήμη του συνεχίζονται κάθε μέρα. Είναι φωτογραφίες, μαρτυρίες και προσευχές από ανθρώπους της Εύβοιας, της Τήνου και όλης της Ελλάδας.

Τον Ιανουάριο του 2025 συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από την κοίμησή του. Η Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος τίμησε τότε τη μνήμη του με Αρχιερατικό Συλλείτουργο και μνημόσυνο. Στην Τήνο, όπου γεννήθηκε, κήρυξε και έγινε επίσκοπος, το όνομά του το θυμούνται ακόμη οι παλαιότεροι.

Αν έχετε κι εσείς μια ανάμνηση, μια φωτογραφία ή μια ιστορία από τα χρόνια του στην Τήνο, στείλτε μας μήνυμα στη σελίδα μας ή στο tinoslivetv@yahoo.com.

Αιωνία του η μνήμη.