Η Τήνος καμαρώνει το χρυσό της παιδί: ο Δημήτρης Λεβαντίνος ξανά πρωταθλητής Ελλάδας, με ρεκόρ και χαμόγελο
Στον Βόλο, στα 400 μέτρα με εμπόδια, ο εμποδιστής με ρίζες από τον Βωλάξ πήρε το τέταρτο σερί χρυσό του με ατομικό ρεκόρ 50.26 — κόβοντας κιόλας ταχύτητα πριν τον τερματισμό. Και η Τήνος, από τα σχόλια μιας ανάρτησης μέχρι τα σοκάκια των χωριών, καμάρωσε σαν να τερμάτισε ολόκληρο το νησί μαζί του.
Υπάρχει ένα καρέ στο βίντεο της ΕΡΤ που τα λέει όλα. Ο Δημήτρης Λεβαντίνος, με το νούμερο 107 στο στήθος, περνάει τη γραμμή του τερματισμού και δεν σφίγγει τα δόντια, δεν σκύβει λαχανιασμένος — γελάει. Ένα γέλιο πλατύ, σχεδόν παιδικό, από αυτά που δεν προλαβαίνεις να σκηνοθετήσεις. Είναι το γέλιο ενός ανθρώπου που πριν από εννέα μήνες περπατούσε με τομές και στα δύο πόδια, και που την περασμένη Κυριακή έτρεξε τα γρηγορότερα 400 μέτρα με εμπόδια της ζωής του.
Η κούρσα: 50.26 και… χειρόφρενο στο τέλος
Stoiximan Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου, Κυριακή 26 Ιουλίου. Ο τελικός των 400 μ. εμποδίων ήταν από τις ωραιότερες κούρσες του διημέρου: ο Λεβαντίνος μπήκε δυνατά, πέρασε τα εμπόδια με τον καθαρό, οικονομικό βηματισμό του και άνοιξε τη διαφορά στην τελική ευθεία τόσο, που έκοψε ταχύτητα πριν το νήμα — και πάλι το ρολόι σταμάτησε στο 50.26, νέο ατομικό του ρεκόρ. Πίσω του, ο Πέτρος Παπαγιάννης (50.57) και ο Χαράλαμπος-Νίκος Χαρατσίδης (50.77) έκαναν επίσης ατομικά ρεκόρ: τρεις άνθρωποι στην καλύτερη μέρα της ζωής τους, και ο δικός μας πρώτος ανάμεσά τους.
Για τον 28χρονο εμποδιστή του Παναθηναϊκού ήταν ο τέταρτος συνεχόμενος πανελλήνιος τίτλος στο αγώνισμα. Μόνο που αυτός εδώ δεν μοιάζει με κανέναν από τους προηγούμενους.
Πάνω από τα εμπόδια — και πάνω από τον πόνο
Όσοι παρακολουθούν τον στίβο ξέρουν τι κουβαλάει αυτό το 50.26. Επί τρία ολόκληρα χρόνια ο Λεβαντίνος έτρεχε με μουδιάσματα και χαμένη αίσθηση στα πόδια — το επίμονο σύνδρομο χρόνιου πόνου CRPS, ένας αντίπαλος που δεν φαίνεται σε καμία κάμερα. Τον περασμένο Οκτώβριο ανέβηκε στο χειρουργικό τραπέζι της κλινικής Aspetar στην Ντόχα για απελευθέρωση του περονιαίου νεύρου.
«Έχω τρεις τομές σε κάθε πόδι, όμως ήδη νιώθω καλά.»
— Δημήτρης Λεβαντίνος, Νοέμβριος 2025, λίγες μέρες μετά την επέμβαση
Από εκείνες τις έξι τομές μέχρι το χρυσό του Βόλου μεσολάβησαν εννέα μήνες υπομονής, αποκατάστασης και δουλειάς με τον προπονητή του, Γιώργο Παναγιωτόπουλο. Γεννημένος στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, απόφοιτος Επιστήμης Άσκησης από το Πανεπιστήμιο του Τέξας «Ρίο Γκράντε Βάλεϊ», με παρουσίες σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και εθνικές σκυτάλες, ο Λεβαντίνος είχε βάλει από νωρίς φέτος έναν διπλό στόχο: το Ευρωπαϊκό του Μπέρμιγχαμ και χρόνο κάτω από τα 50 δευτερόλεπτα. Στον Βόλο, κόβοντας ταχύτητα στο τέλος, έδειξε πόσο κοντά βρίσκεται ήδη.
«Συγχαρητήρια, παλικάρι μας!» — η Τήνος καμαρώνει
Το νέο δεν άργησε να φτάσει στο νησί. Η ανάρτηση της Rosali Piperi — «Χρυσό για τον Δημήτρη Λεβαντίνο, 400 μέτρα με εμπόδια» — γέμισε μέσα σε λίγες ώρες με δεκάδες αντιδράσεις και σχόλια που μύριζαν Τήνο από χιλιόμετρα: Δελατόλα, Λεβαντή, Φώσκολου, Δελασούδα, Αρμάκολα, Σιγάλα. «Μπράβο, ο καλύτερος, πάντα τέτοια», «Πολλά συγχαρητήρια, υπερήφανοι όλοι μας», «Συγχαρητήρια, παλικάρι μας!». Και ανάμεσά τους ένα σχόλιο-διαμάντι, που μόνο Τηνιακός θα μπορούσε να το γράψει: «Βαζελοβολαξιανός… Άξιος!» — δηλαδή πράσινος στο τριφύλλι και Βωλακίτης στη ρίζα, όλα σε μία λέξη.
Γιατί αυτό είναι το δεύτερο, το δικό μας νόημα της Κυριακής: ο πρωταθλητής Ελλάδας μπορεί να γεννήθηκε και να μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά η οικογένειά του κρατάει από τον Βωλάξ — το χωριό με τους γρανιτένιους όγκους και τα καλάθια, που τα παλικάρια του έμαθαν από κούνια να περνούν πάνω από πέτρες και εμπόδια. Στην Τήνο δεν χρειάζονται δελτία τύπου για να αναγνωρίσουν οι άνθρωποι το αίμα τους· τους αρκεί ένα βίντεο δύο λεπτών και ένα χαμόγελο στον τερματισμό για να πουν, με το δίκιο του παππού και της γιαγιάς: δικό μας παιδί.
Τα συμπεράσματα μιας χρυσής Κυριακής
Πρώτον: το 50.26 δεν είναι ταβάνι, είναι σκαλοπάτι. Όταν ένας δρομέας κάνει ατομικό ρεκόρ κόβοντας ταχύτητα, το πραγματικό του όριο κρύβεται πιο κάτω — και το φράγμα των 50 δευτερολέπτων, που κανείς Έλληνας δεν έχει αγγίξει από την εποχή του Περικλή Ιακωβάκη, παύει να ακούγεται όνειρο. Δεύτερον: η επιστροφή του από τρία χρόνια πόνου και ένα διπλό χειρουργείο είναι από μόνη της μάθημα — για τους νεαρούς αθλητές του νησιού πρώτα απ’ όλα. Και τρίτον: τα ραντεβού είναι ήδη κλεισμένα.
Τα επόμενα εμπόδια
Μεσογειακοί Αγώνες, Τάραντο, 30 Αυγούστου – 3 Σεπτεμβρίου: ο Λεβαντίνος στην εθνική ομάδα για τα 400 μ. εμπόδια και τη μικτή 4×400.
Και στον ορίζοντα, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ — με τον στόχο που ο ίδιος έχει δηλώσει καθαρά: κάτω από 50 δευτερόλεπτα. Το Tinos Live θα είναι εκεί, έστω κι από την οθόνη, να φωνάζει για το δικό μας παιδί.
Βίντεο & στιγμιότυπα: ΕΡΤ2 Σπορ (Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Βόλου) · Στοιχεία: ΣΕΓΑΣ, ertsports.gr · Η ανάρτηση: Rosali Piperi. Ευχαριστούμε τους αναγνώστες που μας το έστειλαν.