Από την Παρασκευή δίπλα σε ένα πλοίο που καίει: οι ναυτικοί του «BLUE CARRIER 2» και τα πληρώματα των ρυμουλκών

Γράψαμε για τα 166 φορτηγά, για τους μεταφορείς και τα ράφια της Σάμου, για τα δρομολόγια και τις αποζημιώσεις. Για τους ανθρώπους της ιστορίας — τους 28 ναυτικούς που άφησαν το πλοίο τους την ώρα που έπρεπε, και τους ναυτικούς των ρυμουλκών που από τότε δεν έχουν φύγει από δίπλα του — δεν είχαμε γράψει ακόμη. Κι απ’ όσο ξέρουμε, ούτε κανείς άλλος.

Πέντε μέρες τώρα, όποιος σταθεί στην Καρδιανή ή στα Υστέρνια βλέπει το ίδιο: ένα μεγάλο σκουρόχρωμο πλοίο ακίνητο και γύρω του τρία-τέσσερα μικρότερα, που δεν φεύγουν. Τη μέρα φαίνονται σαν κουκκίδες. Τη νύχτα φαίνονται μόνο τα φώτα τους. Μέσα σε αυτές τις κουκκίδες υπάρχουν άνθρωποι που από την Παρασκευή το απόγευμα δουλεύουν με βάρδιες, με καπνό, με ζέστη από τα ελάσματα και με βοριά, για να μην πάθει η θάλασσα της Τήνου αυτό που πάθαιναν άλλες θάλασσες σε τέτοια περιστατικά.

«Ετοιμάστε τις βάρκες»: η ώρα που ο πλοίαρχος αποφασίζει

Το πρωί της Παρασκευής 25 Σεπτεμβρίου, στις 08:57, το φορτηγό-οχηματαγωγό «BLUE CARRIER 2» ταξίδευε από τη Σύρο για τη Σάμο με 28 ναυτικούς, έναν οδηγό φορτηγού, 166 φορτηγά και 29 αυτοκίνητα. Η φωτιά ξεκίνησε στο γκαράζ. Στο βίντεο που δημοσίευσε η ΠΕΝΕΝ, τραβηγμένο από το ίδιο το πλήρωμα, ακούγεται όλη η ιστορία σε λίγα δευτερόλεπτα: οι ναυτικοί με τις μάνικες, ο καπνός που βγαίνει από τα ανοίγματα, η φωνή στον ασύρματο «φύγετε από εκεί», και μετά η φράση που κάθε ναυτικός ελπίζει να μην ακούσει ποτέ στη δική του καριέρα: «Ετοιμάστε τις βάρκες».

Το βίντεο του πληρώματος, όπως το δημοσίευσε η ΠΕΝΕΝ.

Η εταιρεία μίλησε για «οργανωμένη εκκένωση με ίδια μέσα»: οι 29 μπήκαν στις σωστικές λέμβους του πλοίου, τους παρέλαβαν παραπλέοντα πλοία και σκάφη του Λιμενικού και λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι έφτασαν στο λιμάνι της Τήνου. Κανένας τραυματίας. Το πλήρωμα κατέθεσε στο Λιμεναρχείο Τήνου τις επόμενες μέρες.

«Δεν υπάρχει πιο βαριά διαταγή για έναν πλοίαρχο από το “εγκαταλείψτε το πλοίο”. Το πλοίο είναι το σπίτι σου και η ευθύνη σου. Αλλά όταν η φωτιά στο γκαράζ δεν ελέγχεται πια και έχεις 29 ανθρώπους, δεν σου μένει άλλη επιλογή. Να τη δώσεις στην ώρα της, πριν σε προλάβει ο καπνός, είναι το πιο δύσκολο και το πιο σωστό πράγμα που μπορείς να κάνεις. Οι 29 είναι εδώ. Αυτό κρίνει τα πάντα.»

Ο πλοίαρχος Α΄ Ε.Ν. Γιώργος Β. Παρασκευάς, συντοπίτης μας με πολλά χρόνια στην ποντοπόρο και στην επιβατηγό ναυτιλία, συνεργάτης του Tinos Live TV σε ναυτιλιακά θέματα.

Ποιος ανεβαίνει σε πλοίο που καίει

Από τη στιγμή που το πλήρωμα φεύγει, το πλοίο μένει μόνο του: χωρίς ρεύμα, χωρίς μηχανή, χωρίς κανέναν στην πλώρη να πιάσει ένα σχοινί. Και όμως, το ίδιο βράδυ το «BLUE CARRIER 2» ρυμουλκούνταν ήδη έξω από τη Χώρα της Τήνου — το είδαμε από το ύψωμα, με τη φωτιά ακόμη να φέγγει στην πρύμνη του και τα φώτα ενός σκάφους κολλημένα δίπλα του.

Πώς δένεται ρυμούλκιο σε ένα πλοίο που δεν έχει πλήρωμα; Στα δεξαμενόπλοια ο νόμος απαιτεί μόνιμη διάταξη έκτακτης ρυμούλκησης, που μπορεί να «ρίξει» ένας άνθρωπος. Σε ένα φορτηγό-οχηματαγωγό δεν υπάρχει τέτοιο μηχάνημα· υπάρχει ένα εγχειρίδιο με τα ισχυρά σημεία του πλοίου και τα χέρια των ναυτικών. Που σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να ανέβει.

Το ρυμουλκό πλησιάζει την πλώρη από τη μεριά που φυσάει, όσο πιο μακριά γίνεται από τον καπνό, ρίχνοντας νερό για να κρυώσουν τα ελάσματα. Δύο-τρεις ναυτικοί ανεβαίνουν με ανεμόσκαλα ή σχοινί, με στολή, κράνος και ασύρματο, σε ένα κατάστρωμα που κάτω του καίει. Χωρίς ρεύμα, όλα γίνονται με τα χέρια: περνούν ένα λεπτό σχοινί-οδηγό, τραβούν επάνω το βαρύ συρματόσχοινο του ρυμουλκού και το ασφαλίζουν στις μπίντες ή στην αλυσίδα της άγκυρας. Μετά κατεβαίνουν, και το ρυμουλκό παίρνει σιγά σιγά «βάρος». Ποιοι το έκαναν την Παρασκευή στο «BLUE CARRIER 2» και πώς ακριβώς, δεν έχει ανακοινωθεί. Ότι έγινε, το είδαμε όλοι: το πλοίο μετακινήθηκε, και μετακινήθηκε ξανά το Σάββατο σε πιο υπήνεμο σημείο, όταν σήκωσε ο βοριάς.

Το «ΑΙΓΑΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟΣ» και το πλήρωμα που μπήκε σε φλεγόμενο δεξαμενόπλοιο

Το κόκκινο σκάφος που φαίνεται στη φωτογραφία του Λιμενικού να ρίχνει νερό στο πλοίο είναι το ναυαγοσωστικό «ΑΙΓΑΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟΣ». Έφτασε από τον Πειραιά γύρω στις 5 το απόγευμα της Παρασκευής, με δωδεκαμελές πλήρωμα και τη δυνατότητα να ρίχνει περίπου 2.500 κυβικά μέτρα νερού την ώρα. Ανήκει στη MEGATUGS, ελληνική εταιρεία ναυαγιαίρεσης με έδρα τον Πειραιά από το 1978, που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα έχει αναλάβει την τεχνική διαχείριση του περιστατικού, με τη συνδρομή επταμελούς ομάδας Ολλανδών ειδικών.

Το ίδιο σκάφος έχει ήδη μια ιστορία που αξίζει να ξέρει όποιος το βλέπει από τα Υστέρνια. Τον Αύγουστο του 2024, στην Ερυθρά Θάλασσα, το δεξαμενόπλοιο «SOUNION» με 150.000 τόνους αργό πετρέλαιο χτυπήθηκε από τους Χούθι, έχασε τη μηχανή του, η γέφυρά του καταστράφηκε από εκρήξεις και πήρε φωτιά. Το πλήρωμα το εγκατέλειψε. Το «ΑΙΓΑΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟΣ», με πλοίαρχο τον Δημήτριο Φλούρη, πήγε εκεί, οι ναυτικοί του ανέβηκαν στο εγκαταλειμμένο φλεγόμενο πλοίο, έσβησαν τις φωτιές νύχτα με νύχτα κάτω από τον κίνδυνο νέας επίθεσης, και το ρυμούλκησαν σε ασφαλές σημείο. Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός τους απένειμε το 2025 τιμητική διάκριση για εξαιρετική γενναιότητα στη θάλασσα, γράφοντας ότι η επέμβασή τους ήταν «κρίσιμη για την αποτροπή περιβαλλοντικής καταστροφής». Στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 —δεκαέξι μέρες πριν από τη φωτιά βόρεια της Μυκόνου— ένα ομοίωμα του σκάφους τοποθετήθηκε στην έδρα του IMO στο Λονδίνο.

Οι άνθρωποι που μπήκαν σε ένα φλεγόμενο δεξαμενόπλοιο στην Ερυθρά Θάλασσα είναι από την ίδια σχολή με αυτούς που πέντε μέρες τώρα κρατούν το «BLUE CARRIER 2» μακριά από τις ακτές μας.

Δίπλα του, στο AIS της Τρίτης το πρωί, τα «GAIA» και «PROTUG 85 1» — το δεύτερο με την ένδειξη «Towing Astern», δηλαδή με ρυμούλκιο δεμένο — και τις προηγούμενες μέρες το «AEGIS II». Την Κυριακή το Υπουργείο Ναυτιλίας μετρούσε πέντε ρυμουλκά στο σημείο. Κάθε ένα από αυτά έχει πλήρωμα που λείπει από το σπίτι του από την Παρασκευή. Μαζί τους, από την πρώτη ώρα, τα πληρώματα των περιπολικών του Λιμενικού, τα δύο ταχύπλοα της Πυροσβεστικής από Σύρο και Λαύριο, τα πυροσβεστικά πλωτά από τον Πειραιά και το αντιρρυπαντικό.

Τέσσερις νύχτες

Αυτό που δεν φαίνεται από τη στεριά είναι το πώς περνάει μια νύχτα εκεί. Ένα φορτηγό-οχηματαγωγό με 166 φορτηγά στα γκαράζ του δεν σβήνει με μια ρίψη νερού. Οι εστίες κρύβονται ανάμεσα στα οχήματα, τα ελάσματα κρατούν τη θερμότητα για μέρες, και το νερό που ρίχνεις για να τα κρυώσεις μαζεύεται μέσα και δίνει κλίση στο πλοίο — έτσι πήρε κλίση προς τα δεξιά το Σάββατο. Σε κάθε βάρδια κάποιος μετράει θερμοκρασίες, κάποιος κρατάει τη μάνικα, κάποιος παρακολουθεί το ρυμούλκιο, κάποιος υπολογίζει πόσο νερό μπορεί να αντέξει ακόμη το πλοίο πριν χρειαστεί απάντληση. Και όλα αυτά με βοριά που έφτασε τα 7 και 8 μποφόρ και επέβαλε τη μετακίνηση σε πιο υπήνεμο σημείο.

Οι ναυτικοί των ρυμουλκών δεν διάλεξαν να βρίσκονται στην Τήνο. Το επάγγελμά τους είναι να πηγαίνουν εκεί όπου οι άλλοι φεύγουν, και να μένουν όσο χρειαστεί. Πίσω από κάθε έναν από αυτούς υπάρχει ένα σπίτι που από την Παρασκευή παρακολουθεί τις ειδήσεις με τον τρόπο που τις παρακολουθούν οι οικογένειες των ναυτικών: με το τηλέφωνο στο χέρι και το AIS ανοιχτό στο κινητό. Οι δικές μας φωτογραφίες από τα Υστέρνια είναι για εκείνους ό,τι ήταν παλιά το γράμμα: η απόδειξη ότι το καράβι στέκεται.

Μεγαλόχαρη, Άγιος Νικόλαος και μια ευχή

Ένα μικρό στοιχείο που μάλλον δεν ξέρουν οι περισσότεροι: στον στόλο της εταιρείας του «ΑΙΓΑΙΟΝ ΠΕΛΑΓΟΣ», ανάμεσα σε ρυμουλκά με ονόματα όπως «ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ», «ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ» και «ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ», τέσσερα λέγονται «ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ». Το όνομα που το νησί μας ξέρει καλύτερα από όλα, γραμμένο στην πρύμνη ρυμουλκών του Πειραιά. Οι ναυτικοί, από παλιά, δίνουν στα σκάφη τους τα ονόματα εκείνων στους οποίους εμπιστεύονται τη ζωή τους. Και τόσες μέρες τώρα, τα ρυμουλκά είναι δίπλα μας, στο νησί της Μεγαλόχαρης — κάτω από τη σκέπη της.

Η Τήνος είναι νησί ναυτικών. Στα χωριά μας δεν υπάρχει οικογένεια χωρίς έναν παππού, έναν πατέρα ή έναν γιο που να έχει περάσει μήνες σε καράβι, και στα εκκλησάκια του Αγίου Νικολάου στις ακτές μας κρέμονται ακόμη τάματα ναυτικών που γύρισαν. Ξέρουμε τι σημαίνει να περιμένεις. Γι’ αυτό και η ευχή που ακούγεται αυτές τις μέρες στο νησί δεν είναι για το πλοίο· είναι για τους ανθρώπους.

Πηγές: Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή (δελτία 25–27/9/2026 και φωτογραφία της επιχείρησης, 25/9)· Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (ανακοίνωση 27/9, δήλωση Β. Κικίλια στο OPEN 28/9)· ανακοίνωση Attica Ferries (25/9)· δημόσια ανάρτηση της ΠΕΝΕΝ με το βίντεο του πληρώματος, απ’ όπου και το καρέ· MarineTraffic / AIS (Τρίτη 29/9/2026, πρωί)· IMO, 2025 Honours for Exceptional Bravery at Sea – Certificate of Commendation (Captain Dimitrios Flouris and the crew of Aigaion Pelagos)· Megatugs Salvage & Towage (στόλος)· ΕΡΤ, newsit.gr (25–26/9)· ρεπορτάζ Tinos Live TV 25–29/9/2026, απ’ όπου και οι υπόλοιπες φωτογραφίες και το βίντεο.