«Πάρα πολύ περπάτημα, πολύς ιδρώτας — αλλά άξιζε»: τα αγριομανίταρα του Δημήτρη Παρασκευά, ένα-ένα δίπλα στον σουγιά
Πηγή: δημόσια ανάρτηση του Δημήτρη Παρασκευά στο Facebook
Πέντε μέρες μετά τα πρώτα μανιτάρια της χρονιάς, η ύπαιθρος της Τήνου ανταμείβει όσους έχουν την υπομονή να την περπατήσουν. Αυτή τη φορά ο τυχερός ήταν ο Δημήτρης Παρασκευάς, ο καλός μας συντοπίτης.
«Πάρα πολύ περπάτημα, πολύς… ιδρώτας, αλλά το τελικό αποτέλεσμα κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό». Με αυτά τα λόγια ο Δημήτρης Παρασκευάς μοιράστηκε το μεσημέρι της Πέμπτης στο Facebook σαράντα φωτογραφίες από την εξόρμησή του στην ύπαιθρο.
Σαράντα καρέ, όλα με την ίδια σύνθεση: το μανιτάρι εκεί που το βρήκε — στο χώμα, μέσα στο γρασίδι, ανάμεσα σε πέτρες, κρυμμένο κάτω από κλαδιά — και δίπλα του ο σουγιάς, ανοιχτός, για μέτρο. Άλλα καστανά και κυματιστά, άλλα στρογγυλά σαν βότσαλο, άλλα ανοιχτόχρωμα με πλατιά ελάσματα, άλλα σε συστάδες. Ένα-ένα, όπως τα συνάντησε.
Έξι από τις σαράντα φωτογραφίες της ανάρτησης. Πηγή: δημόσια ανάρτηση του Δημήτρη Παρασκευά στο Facebook
Οι φίλοι του δεν άργησαν να απαντήσουν: «Μπράβο Δημήτρη! Καλοφάγωτοι! Και του χρόνου με υγεία!», «Χαίρομαι πάρα πολύ που τα κατάφερες» — και ένα σχόλιο που τα λέει όλα: «Έτσι μόνο αρναδκιές μαζεύουν οι μερακλήδες».
Είναι η συνέχεια της ιστορίας που γράφεται στην ύπαιθρο από τις πρώτες βροχές του Οκτωβρίου: πρώτα τα σαλιγκάρια, μετά τα χόρτα, και από το περασμένο Σάββατο τα μανιτάρια, όταν ο Θοδωρής Περράκης έδειξε «τα πρώτα μανιτάρια μας». Πέντε μέρες μετά, το νησί συνεχίζει να δίνει — σε όσους ξέρουν πού να ψάξουν και δεν φοβούνται το περπάτημα.
Η ανάρτηση του Δημήτρη Παρασκευά — με ένα κλικ ανοίγουν και οι σαράντα φωτογραφίες
- Μαζεύουμε και τρώμε μόνο μανιτάρια που αναγνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα. Αρκετά τοξικά είδη μοιάζουν πολύ με τα φαγώσιμα.
- Αν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ρωτάμε κάποιον έμπειρο — ή απλώς δεν το τρώμε.
- Σε περίπτωση αδιαθεσίας μετά την κατανάλωση: Κέντρο Δηλητηριάσεων 210 7793777 ή ΕΚΑΒ 166.